|
7-12-2009 Ο «ΣΥΜΠΑΙΚΤΗΣ» ΤΩΝ ΠΑΙΚΤΩΝ ΜΑΣ |
|
|
|
|
Στις 23 Ιανουαρίου 2009 είχαμε δημοσιεύσει στην ιστοσελίδα μας την ανακοίνωση με τίτλο «Η ΦΑΝΕΛΑ ΜΕ ΤΟ Νο7». Μετά την αναστάτωση που έφερε στον φίλαθλο κόσμο της ΑΕΛ η απόκτηση του «συμπαίκτη» των παικτών της ομάδας μας ήταν χρέος μας να διαχωρίσουμε τη θέση μας από την εκτίμηση προπονητών και διοίκησης. “Σε συζητήσεις μεταγραφικών σεναρίων το συρματόπλεγμα της οπαδικής αξιοπρέπειας κρατούσε το όνομα του αξιωματικά μακριά”. Με μια υπέρβαση που μάλλον δύσκολα θα ξανακάνουμε δεχθήκαμε να τον παρακολουθήσουμε σαν ψυχρό εργαλείο που θα λύσει κάποια από τα προβλήματα της ομάδας μας. Δεχθήκαμε όμως ως “αυτονόητο το δεδομένο πως ακόμα και ο διάβολος αν μπει στο γήπεδο με την Βυσσινί φανέλα, τουλάχιστον δεν θα αποδοκιμαστεί”, όμως το δεχθήκαμε με συγκεκριμένες προϋποθέσεις. Ο «συμπαίκτης» των παικτών μας είχε πληροφορηθεί τα πάντα και ήρθε κουμπωμένος και επιφυλακτικός να φέρει τούμπα τα δεδομένα…
Ζήτησε μάλιστα από τους δημοσιογράφους των γαυροφυλλάδων να μην τον ενοχλούν συχνά γιατί “ τα πράγματα στην Λάρισα είναι ζόρικα”. Ήταν τότε που είπε και την μεγάλη κουβέντα δίνοντας την υπόσχεση στον πρόεδρο πως “ το καλύτερο παιχνίδι θα το κάνει μέσα στο Καραϊσκάκη”… Τον πρώτο καιρό σκίστηκε για πολλούς και διάφορους λόγους, με κύριο στόχο το όνειρο της επιστροφής στην εθνική. Λίγο η απουσία στο εξωτερικό, λίγο η αχρωματοψία, ξέχασε πως με την φανέλα με το άλογο δεν βγάζεις διαβατήριο για την εθνική. Ο κόσμος άρχισε να μαλακώνει, ήταν και ο στόχος της ΑΕΛ κοντά κι αυτός έκλεψε κάποια χειροκροτήματα. Όταν έφτασε η μέρα να κρατήσει την υπόσχεση στον πρόεδρο, αυτός, ένα συναισθηματικό ράκος, άσφαιρος σα να βρισκόταν στη δίνη μιας ερωτικής απογοήτευσης, γλύτωσε τα χειρότερα από έναν πολωνικό όλμο που τρύπησε την οπή του παλιού και παντοτινού του έρωτα… Θα προσπεράσουμε γρήγορα τους περιπάτους στο χορτάρι των Δένδρων, το βάδισμα καρδιοπαθούς απέναντι στην αγάπη του που ήθελε να την φιλοξενήσει ζεστά στο Αλκαζάρ. Δεν μπορούμε να παραβλέψουμε όμως τις ερυθρόλευκες δημοσιογραφικές πρόβες του «συμπαίκτη» των παικτών μας που πρόσφεραν άφθονη περιφρόνηση στην ομάδα μας: περιφρόνηση, που πέρασε στο γήπεδο, έκανε κάποιους υγιεινούς περιπάτους και δεν ακούμπησε. Στην Τούμπα το μοναδικό πράγμα που έκανε ήταν να ρωτήσει τον Κώστα και τον συμπαίκτη του… Και μετά η ευγενική ψυχή του με μοναδική ανωτερότητα απέδωσε δικαιοσύνη… Ακριβώς όπως και με τη φανέλα του έρωτα του όταν οι κανονισμοί βιάζονταν κατ’ εξακολούθηση. Αυτός… ο superstar… o υπεράνω… Αποστασιοποιημένος από τους παίκτες και τον προπονητή, αδιάφορος για τον κόσμο… Αξίζει τελικά να τον ντύσεις ξανά “εργαλείο” τώρα που ξεγυμνώθηκες από παρουσίες και έχεις ανάγκη, για να υποβιβάσεις κι άλλο την αξιοπρέπεια, την περηφάνεια και το ειδικό βάρος της φανέλας της ΑΕΛ; Για όσους δεν κατάλαβαν, έχουμε απαντήσει από τις 23 Ιανουαρίου 2009 ποιους θέλουμε «συμπαίκτες» των παικτών μας…
|